"Αντίλαλοι Μνήμης" Θέατρο Λιθογραφείον 13,14 και 15 Μαρτίου 2026 στις 21.00

Χοροθεατρική Ομάδα Πανεπιστημίου Πατρών «Ορμήτες» σε συνεργασία με Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα ΕΛΕΑΝΑ

Σκηνοθεσία – Χορογραφία – Μουσική Επιμέλεια: Κατερίνα Ηλιοπούλου

Λαμβάνουν Μέρος: Μαρία Αναλυτή, Βάσω Βελαώρα, Αναστασία Βελλοπούλου, Φιλιώ Βογιατζή, Γεώργιος Δελέγκος, Σοφία Ελευθερίου, Ελίνα Ζυγομαλά, Χριστίνα Καλυβιώτη, Αλέκα Κατέλη, Δώρα Κασοκεράκη, Ευφροσύνη Κατσαρδή, Παναγιώτης (Τζουζέππε) Μαζαρακιώτης, Θεοδώρα Μανιά, Θεοδώρα Μουζάκη, Γεωργία Νικολόπουλου, Κατερίνα Παπαδάκη, Εβελίνα Τσακνάκη

Ηχογράφηση – Ερμηνεία: Μαρία Αναλυτή

Επιμέλεια Αφίσας και Προγράμματος: Στέλιος Ζυγομαλάς

 

Πως το θέατρο συναντιέται με τον χορό; Πως το σώμα με το πρόσωπο; Πως οι σκέψεις με τους ήχους;

Εκεί όπου τα συναισθήματα αποκτούν συγκεκριμένο ύφος και οι γραμμές του προσώπου σμιλεύουν στιγμές, ο απόηχόςτους τότε γίνεται κάτι ανάμεσα σε φως, σκιά και καλλιτεχνική φλόγα.

Σώματα που χορεύουν, που βαδίζουν, που σιωπούν και βλέμματα γεμάτα με συναισθήματα που μεταμορφώνονται μέσα από τις σχέσεις με τον εαυτό, με τους άλλους, αλλά κυρίως με τις αναμνήσεις μας.

Είναι τελικά οι μνήμες κάτι αληθινό, ή μήπως μια ιστορία που νιώσαμε και είπαμε στον εαυτό μας και τους άλλους όπως εμείς την βιώσαμε;

Είναι η μνήμη ψέμα, ή μήπως είναι η μεγαλύτερη αλήθεια που φτιάξαμε ποτέ μας;

Από την απόγνωση στην απελευθέρωση, από τον δισταγμό στην λύτρωση, αυτή η παράσταση είναι γεμάτη με τον αγώνα του κάθε ανθρώπου να λύσει τα δεσμά με το παρελθόν του και να αφεθεί, χωρίς «γιατί», χωρίς να χρειάζεται όλα να τα εξηγήσει.

Μόνο να τα νιώσει.

Όπως ακριβώς κάναμε όλοι όσοι βρεθήκαμε σε αυτή την αφήγηση χωρίς πολλά λόγια, που μας θύμισε πως το σώμα και κυρίως το συναίσθημα, δεν σιωπούν ποτέ.

Φωνάζουν και θυμούνται, χτίζουν και γκρεμίζουν συγκινήσεις που καθορίζουν, όχι μόνο τον ίδιο τον άνθρωπο, τις σχέσεις και τα ατομικά ή τα κοινά βιώματα, αλλά τα αδιέξοδα και τα νέα ξεκινήματα. Τα εναύσματα για να μας δώσει η ίδια μας η έκφραση όλες τις απαντήσεις που χρειαζόμασταν.

Το ξεχωριστό στοιχείο αυτής της παράστασης, εκτός από τις ερμηνείες που ξεπέρασαν την υποκριτική και άγγιξαν την καινοτομία με έναν πολύ δυνατό συνδυασμό στοιχείων και προσωπικοτήτων, ήταν τα βλέμματα, οι ανάσες και τα απλά αντικείμενα που συμβολίζουν εμπόδια και κίνητρα της σύγχρονης ζωής ή της διαχρονικής ισχύος της μνήμης.

Κάθε θεατής ταυτίζεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μέσω της κινησιολογίας και κυρίως μέσω του προσώπου.

Των προσώπων.

Και των ρυθμών που διαρκώς μεταβάλλονται, περνώντας μηνύματα που οι λέξεις θα ήταν δύσκολο να περιγράψουν.

Γραμμές, καμπύλες, τραχιές και λείες επιφάνειες, χέρια, σώματα, ήχοι, ταχύτητες και βλέμματα ενώνονται για να μας μεταδώσουν το ατόφιο συναίσθημα της καλλιτεχνικής έκφρασης.

Στο θέατρο Λιθογραφείον, από την Χοροθεατρική Ομάδα «Ορμήτες» του Πανεπιστημίου Πατρών σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα ΕΛΕΑΝΑ (παράρτημα νομού Αχαΐας), υπό σκηνοθεσία Κατερίνας Ηλιοπούλου.

Σταματία Κ*